verhallen van mensen die met een borderline sammen leven of
Vrienden of familie van een borderline
|
26-11-2006
Goede morgen lieve mensen
Mijn vriend heeft borderline en heeft aan mij gevraagd of ik een stukje wilde schrijven over hoe het is om met iemand die borderline heeft een relatie te hebben en dag en nacht mee samen te leven. Ik kan je nu al vertellen dat dat niet altijd even makkelijk is…
Toen ik mijn vriend leerde kennen ging het eigenlijk helemaal niet zo goed met hem.
Hij had geen stroom in huis maar ik vond dat hij zijn eigen redelijk groot hield naar de buitenwereld. Ik merkte toen nog niks aan hem. Ik wist toen ook nog niet dat hij borderline had. Pas op de dag dat we iets kregen zei hij tegen mij:’weet waar je aan begint want ik heb borderline.’ Maar ja ik wist toen nog helemaal niet wat het inhield maar al vrij snel kwam ik daar achter. Ik ben namelijk heel snel bij hem ingetrokken (na 1 maand al) en ja dan kom je pas echt achter hoe iemand is. Toen we eindelijk weer stroom in huis hadden werd hij ontslagen bij zijn werkgever en sinds dien gaat het weer er slecht met hem.
Hij heeft erg veel last van stemmingswisselingen wat ook absoluut niet prettig is voor mij. Ik vraag hem dan ook constant: “ligt het aan mij, heb ik iets verkeerd gedaan” Ik kan me goed voor stellen dat dat ook niet prettig is voor hem. Ook heb ik hem een keer meegemaakt dat ie in een woedeaanval thuis kwam. Nou ik je vertellen dat is geen pretje ik was ook erg bang van hem geworden zijn ogen spuugde zo wat vuur. Hij begon ook met van alles te gooien. Hij deed mij dan wel niks aan en dat zal hij ook nooit doen maar toch op dat moment ben je daar dan toch erg bang voor. Vooral omdat ik door mij ex dus wel geslagen werd. Ik ben toen ook gelijk thuis weggelopen en heb ik een hele avond bij een vriendin gezeten tot ie weer wat afgekoeld was. Daarna heb ik hem ook nooit meer in zo’n situatie gezien, gelukkig maar.
Praten nou daar is hij ook echt niet goed in er moet dan ook bijna altijd eerst ruzie komen voor dat hij praat over dingen die hem dwars zitten. Dat vind ik heel erg ik wou dat ie wat beter kon praten dat zou voor mij ook een heel stuk makkelijker zijn. Het zijn soms maar kleine dingen die hem dwars zitten maar dan durft hij dat niet te zeggen omdat hij bang is om mij kwijt te raken. Soms heeft hij ook van die momenten dat ie mij gewoon niet ziet staan dat ie denkt dat ie alleen op de wereld is. Die momenten vind ik echt verschrikkelijk ik kan dan echt helmaal niks goed doen en dan is het ook net of ik lucht ben. Dat heeft hij dan zelf ook niet echt in de gaten. De laatste tijd heeft mijn vriend ook erg veel last van zelfverwonding. Hij krabt z’n eigen dan open en dat vind ik erg eng ik ben dan ook erg bang dat hij vandaag of morgen zijn eigen echt iets aan doen. Het is dan ook voor mij elke dag als ik thuis kom van m’n werk erg angstaanjagend, bang dat ik hem dood vind.. Dit vind ik het allerergste..
Verder vind ik dat het af en toe wel zwaar is om met een borderliner te leven maar het went wel hoor. Alleen het zelfverwondende vind ik het ergste. Ik zou echt niet meer zonder hem kunnen.
|